وقتی کسی به دیگری بدهکار است می توانید مالی را به عنوان وثیقه در اختیار طلبکار خود بگذارد ؛ به قراردادی که بین این دو بسته می شود عقد رهن می گویند . عقد رهن را می توان با همه شروط عقد رهن منعقد کرد و بعد از اینکه یکی از موارد فک رهن ایجاد شد ، مال را آزاد کرد . البته با توجه به اینکه مال انواع متفاوتی دارد و دایره انواع اموال گسترده است ، رهن نیز به تبع آن می تواند اقسام متفاوتی داشته باشد . از این رو در این مقاله به موضوع اقسام رهن از جمله رهن تصرف ، رهن قرارداد ، رهن قضایی ، رهن مستعار ، رهن قطعی ، رهن دین و منفعت ، رهن مضاف و رهن مکرر می پردازیم .

 

رهن تصرف

 

رهن تصرف یکی از انواع رهن است که مال مورد رهن بعد از اینکه به رهن گیرنده تحویل داده می شود ، در تصرف او می ماند و او از منافع مال مورد رهن می تواند استفاده کند .

 

رهن قرارداد

 

این نوع از اقسام رهن ، همان عقد رهن است که در قانون از آن بحث شده است و در مقابل رهن قضایی به کار می رود . 

 

رهن قضایی

 

مقداری از مال یا اموال محکوم علیه که به موجب قرار تامین دادگاه توقیف می شود . یعنی بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی این مال آزاد نیست و در قید و رهن دادگاه است . 

 

رهن مستعار

 

در صورتی که کسی مال فرد دیگری را عاریه بگیرد و آن را به شخص سومی به رهن بدهد ، باعث شکل گرفتن رهنی به عنوان رهن مستعار می شود . 

 

رهن قطعی 

 

سند رسمی شامل معامله ناقل عینی را گویند . در مقابل سند بیع شرط ، رهن و معاملات با حق استرداد استعمال شده است . 

 

رهن دین و منفعت

 

یکی از انواع مال ، دین و منفعت است که بر اساس ماده 744 قانون مدنی ، رهن دادن آن باطل است . بنابراین رهن دین و منفعت را نمی توان یکی از انواع رهن دانست . 

 

رهن مضاف

 

اگر الف مالی را به ب رهن دهد ، الف یکی دیگر از اموال خود را به ب رهن دهد ، در صورتی که وام جدیدی از او نگرفته است ، رهن دوم را رهن مضاف می گویند . سند رهن دوم را در رهن مضاف ، سند متمم می نامند 

 

رهن مکرر 

 

هرگاه مالی موضوع عقد رهن قرار بگیرد و قبل از اینکه فک رهن صورت بگیرد ، مالک مال رهینه ، آن را به دیگری به رهن بدهد ، رهن بعد از رهن اول را رهن مکرر می نامند . 

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پست های مرتبط